Ons buurtje....

Ik ben helemaal gecharmeerd van deze buurt. Als ik uit mijn werk kom, dan begint het al in de Reinkenstraat. De winkeliers zijn ontzettend aardig (de titel: "die aardige straat" is niet mis gekozen). Je zou bijvoorbeeld alleen maar gaan roken om sigaretten te kunnen halen bij "de jongens". Hebben die jongens ooit een slechte dag waarop ze eens niet glimlachen, denk ik dan. Gelukkig tot nu toe niet. Ik kom ook af en toe in de dierenwinkel en dat niet alleen om rattenvoer te halen. Ze laten me gelukkig ook zo lang als ik wil mijn moedergevoelens botvieren op de ratjes. Ze nemen mijn:" oo, wat een lieverds" en "aa, ik wou dat ik ze allemaal mee naar huis kon nemen" op de koop toe (en ze gaven me de goede tip dat de rode oogjes van onze rat Tipi wel eens door stof in het zaagsel kon komen).

Je leert de winkeliers een beetje kennen en dat heb je gelukkig in zo'n buurt. De overige boodschappen zijn de taak van mijn man, maar ook die vind het gezelliger om in de Reinkenstraat te shoppen dan in een grote supermarkt of het centrum. Vanaf de eerste seconde dat ik voet zette in deze buurt wist ik dat ik me hier thuis zou voelen. Een rustige, nette buurt met aardige en betrokken mensen, en dat zo dicht bij het centrum.

Twee jaar terug met Allerheiligen genoten we volop. We lazen in "het lopend vuurtje" dat wie kaarsen voor het raam zette de kinderen aan de deur kreeg. Met volle verwachting plaatsen we kaarsen voor een raam, denkende dat ze ons wel zouden overslaan omdat het raam op de tweede verdieping gelegen was. Nou, niet dus. Mijn man kwam met het geniale idee om een emmer aan een touw te laten zakken met daar de snoep in. Het was ook voor ons een dolle pret om de kinderen daarmee aan het lachen te brengen en te zien hoe ze graaiden in de emmer (een moeder erbij die streng verwittigde dat ze niet teveel mochten nemen).

Toen we voor het eerst de Harley Davidson dag meemaakten nodigden we zelfs onze vrienden uit. We doen namenlijk ons best om hen zo jaloers mogelijk te maken op de buurt waarin we wonen. En dat is niet eens zo moeilijk. Ik had geen idee dat zo'n buurt nog bestond in deze tijd; het is een klein leuk wereldje op zich. Eén ding staat vast: mijn integratie in Nederland werd stukken makkelijker doordat ik in deze buurt belandde. Aan iedereen: een fantastisch 2001!!!