Efficiëntie versus kunstzinnigheid...

Laatst bracht mijn man een Nederlandse krant mee naar huis waarop een pagina gevuld werd met de uitvergrote woorden: Belgen zijn beter. Mijn Belgische hartje maakte een sprongetje; hebben de Nederlanders het dan eindelijk door? Ik vond het erg dapper van mijn man om dit ons huis binnen te brengen want de daaropvolgende dagen mocht hij die titel meermaals aanhoren. Meestel sta ik met mijn mond vol tanden wanneer hij weer eens de Belgen onderuit haalt. Maar toen niet: want het krantje was mijn wapen. De Belgen zijn toch beter, antwoordde ik dan op alles wat hij zei. Zwak, toegegeven, maar beter dan niets. We zijn nu eenmaal niet zo mondig als onze noorderburen.

Waarom hij toch dat risico had genomen was omdat hij met het briljante idee kwam om dit op mijn werk op te hangen (we werken er namelijk met 2 Belgen). Zodoende konden we de feiten eindelijk eens bewijzen (ahum), want als een krant het schrijft dan moét het toch waar zijn... Nu, die titel was sterk overdreven uiteraard, want waar het om ging was dat de Belgen blijkbaar beter met het creatievere werk om konden gaan. Betere restaurants, betere schrijvers en meer lezers (dit verwonderde me toch sterk), kledingontwerpers, enz...

Waar we dan het spit moesten onderdelven in vergelijking bij de Nederlanders was in efficiënt werken (wat wil je ook met een creatief chaotisch brein) en de vaardigheid om bijvoorbeeld een goed toneelstuk te verkopen aan het publiek. Ik moet zeggen dat ik het met het krantje eens was. In Nederland wordt er efficiënter gewerkt en steeds naar betere werkresultaten gestreefd (door soms eindeloos te vergaderen waarin het gepraat niet altijd meteen in actie wordt omgezet, maar ja). Op de psychologische toer gegooid: de ene zijn rationeel en de andere emotioneel. Mij lijkt het dus een perfecte combinatie als er overal de helft Nederlanders en de helft Belgen zouden werken. Kunnen we het extra goed opnemen tegenover Frankrijk en Duitsland. Wat denken jullie?